Limburg, en met name Zuid-Limburg, kent een complexe geschiedenis. De eerste bewoners van wat nu Nederland heet hebben hun schreden in Zuid-Limburg gezet. Dit was in het neolithicum, ca. 6000 jaar geleden. Limburg maakte in de Romeinse tijd deel uit van Germania Inferior. Het behoorde ook aan Civitas Tongeren, werd twistpunt tussen Duitse keizers en Franse koningen en was deel van Lotharingen. Delen van de huidige provincie behoorden tot de hertogen, graven en heren van Gelder en Gulik, van het prins-bisdom Luik en Loon, van Valkenburg en 's Hertogenrade en vele andere kleine heerlijkheden. De Franse overheersing leidde tot de departementen Nedermaas en Roer.

Als het aan de inwoners had gelegen was de eenheid tussen Belgisch en Nederlands Limburg in 1839 niet verloren gegaan en had het Nederlandse deel nu bij België gehoord. Het verlies van Luxenburg voor Nederland werd gecompenseerd door het huidige Nederlands-Limburg.

In Limburg en met name Zuid-Limburg zijn er vele dialecten. Deze verschillen van plaats tot plaats en soms van wijk tot wijk. Het Limburgs is niet als taal erkent maar de dialecten hebben in Europees verband wel een status gekregen. De gemiddelde Limburger spreekt zijn dialect(en), heeft geen moeite met het (neder)Duits en spreekt Nederlands met een zachte G. Overigens: er is berekend dat de Limburger 26 verschillende manieren heeft om 'nee' te zeggen. Voor buitenstaanders dus soms moeilijk om zijn/haar denktrant te volgen.

De aard van de Limburger is vriendelijk en beleefd. Maar wat zijn Limburgers? Tot begin van deze eeuwisseling was Limburg een dun bevolkt agrarisch gebied. Met de komst van de mijnindustrie zijn er vele gastarbeiders gekomen. In het begin uit Zuid-Europeese landen (Italië en Spanje), daarna uit alle Oost-Europeese landen van noord tot zuid en vervolgens uit vele landen grenzend aan de Middellandse zee tussen Turkije en Marrokko. Zelf ben ik van moeders-zijde een echte autochtoon en van vaders-zijde 'slechts' een 3e generatie Limburger.