| . |
Spectaculair geheim verdrag Camp David:
Israël en Palestina worden
samen één staat
De Palestijnse en Israëlische leiders Yasser Arafat en Ehud Barak hebben in Camp David een spectaculair vredesverdrag afgesloten. Israël en Palestina worden één staat, die het huidige Israël, de Gazastrook en de Westelijke Jordaanoever gaat omvatten. Palestijnen en Israëliërs worden gelijkwaardige burgers. Een ongedeeld Jeruzalem wordt de nieuwe hoofdstad en symbool van eenheid.
Nog altijd ziet Arafat de Israëliers het liefst vertrekken, zodat zijn volk kan terugkeren naar het land waaruit het in 1948 werd verjaagd: "Wij Palestijnen woonden er als eersten. Wij zijn nakomelingen van de vroegere Filistijnen. Toen de joodse stamvader Abraham hier lang geleden binnentrok, had hij het meteen aan de stok met de Filistijnen die er toen al woonden, en hun leider Abimelech. Sindsdien is het joodse volk zelfs meerdere malen 'van huis' geweest. Eerst naar Egypte, later naar Babylon en nog weer later in de Diaspora. Veel recht op het land kan Israël dus niet doen gelden.
"Abraham kwam oorspronkelijk uit Ur der Chaldeeën, onderdeel van het tegenwoordige Irak, ergens tussen de Eufraat en de Tigris. Wij hadden graag gezien dat de Amerikanen tijdens de Golfoorlog dit stuk Irak hadden veroverd om daar een definitieve joodse staat te vestigen. Maar dit kan alsnog. President Clinton vreest echter dat heropbouw van Israël in Irak plus de verhuizing van miljoenen Israëliërs te veel geld, lees Amerikaanse steun kost."
Barak is het in beginsel met Arafat eens: "Onze god Jahweh kan land beloven wat Hij wil, maar als het al van een ander is, dan kun je dat niet zomaar inpikken. Welnu, toen Clinton naar de G8-top op Okinawa was, hebben Arafat en ik elkaar eens diep in de ogen gekeken. Joden en Palestijnen vechten al duizenden jaren en kunnen nog wel een paar duizend jaar zo doorgaan. Maar wij weten allebei wat het betekent je eigen land te worden uitgejaagd. Op grond van deze gemeenschappelijke ervaring en achtergrond hebben we besloten onze ruzies bij te leggen, onze volkeren samen te voegen en gezamenlijk het land verder op te bouwen in plaats van kapot te schieten. Ik ben Arafat zeer erkentelijk dat hij op deze wijze samen met ons verder wil."
"Wanneer wij straks één land en één volk vormen, dan kan niemand de grond meer voor zichzelf opeisen," zegt Arafat. "Dat betekent geen Jihad en Intifadah meer, geen aanslagen en beschietingen. De joodse nederzettingen blijven waar zij zijn en kunnen uitbreiden, ook met Palestijnse bewoners. Het land, ons gezamenlijke land, wordt zonder geweld bovendien aantrekkelijker voor buitenlandse bezoekers, zodat we de toeristische potenties van de christelijke, joodse en islamitische heiligdommen maximaal kunnen uitbuiten. Van de opbrengsten financieren we de opbouw van het land."
Omdat de uitkomst nogal afwijkt van de lijstjes met eisen, wensen en voorwaarden waarmee Arafat en Barak naar Camp David gekomen waren, is het revolutionaire verdrag nog niet openbaar gemaakt. Officieel heet de top 'mislukt', maar de komende maanden wordt in het geheim met veel enthousiasme het samenvoegingsplan verder uitgewerkt.
Barak tenslotte: "We zijn het over alles eens. Arafat en ik worden part-time regeerders, ieder drie dagen per week, ombeurten. Het enige waar we nu nog ruzie over hebben is de vraag hoe de nieuwe staat moet gaan heten."
27 juli 2000
* Homepage *
Lees ook het boek:
Nieuws met een knipoog
Een heerlijke bundel vol dwars en eigenwijs nieuws.
Een boek dat overal de gek mee steekt!
Klik hier!
![[BOEK]](fboekje.gif)
|
![[logo]](flogprez.gif)